تبليغاتX
در گذرگاه رسانه

 

 

روش های تحقیق در رسانه

1.اثبات گرایی:در این روش همچون مطالعات تجربی و آماری و مطالعات پیمایشی با محصول رسانه ای برخورد می شود  و گاه به فراموشی فرد و منبع نیز منجر می گردد.

 

2.تفسیری:در این روش از ظاهر گذشته و به باطن می رسیم.و انگیزه ها و امور شناختی که عامل و انگیزه رفتار اجتماعی است را بررسی می کنیم.تاکید بر ابعاد معنادار عمل اجتماعی است نه بر ابعاد قابل مشاهده و عینی رفتار اجتماعی.

 

3.انتقاد ی:معانی فهم شده و ابراز شده به غلط ابراز می شوند و این محصول بازنمایی غلطی است که می تواند منبع رسانه باشد.ایدئولوژی هم در این دیدگاه اهمیت دارد و برای عضویت در حس مشترک یا وجدان جمعی است که نیازی مطرح شده و لزوما خواست واقعی نیست.

 

4.پسا مدرن:در این دیدگاه مخالف تعمیم هستند و به وجود انسان به صورت مستقل نگاه می شود.

 

معرفی فیلم ""Amelie

نام:

 سرنوشت شگفت آور اميلي

 

کارگردان:

 ژان پیر ژونت (JeanPierre Jeunet)                    

 

تهیه کننده:

 ژان مارك دشمپس (eanMarc Deschamp)

 

كلادي آسرد  (Claudie Ossard)

 

فیلم نامه نویس:

 گولام لارنت (Guillaume Laurant)

 

ژان پير ژونت  (JeanPierre Jeunet)

 

بازیگران:

 آدري تاتو  (Audrey Tautou)

 

متيو كسوويتز (Mathieu Kassovitz)

 

ريوفوز  (Rufus)

 

كلر مارير  (Claire Maurier)

 

ايزابل نانتي  (Isabelle Nanty)

 

دومينيك پينون  (Dominique Pinon)

 

سرج مرلين  (Serge Merlin)

 

موسیقی:

 يان تيرزن  (Yann Tiersen)    

 

فیلم بردار:

 برونو دلبانل  (Bruno Delbonnel)

 

ادیتور:

 هرو شيد  (Hervé Schneid)

 

شرکت پخش کننده:

 UGC فرانسه

 

Miramax آمريكا

 

تاریخ انتشار:

 2001

 

زمان فیلم:

 122 دقيقه

 

بودجه فیلم:

 €11,400,000

 

 خلاصه فیلم

 

نام کامل این فیلم سرنوشت شگفت آور امیلی است. در آغاز روایتگر از ابتدای زندگی امیلی پولن شروع به تعریف میکند،و یکی یکی شخصیت های فیلم رو معرفی کرده و در باب ویژگی های شخصی آن ها توضیح می دهد.پس از آن امیلی دختر جوانی است که در یک رستوران کار کرده و دارای ویژگی های خاصی است. در جریان فیلم  امیلی به این حس می رسد که بایستی به همه کمک کند و چنین می کند.در پایان او که خجالتی و تنها است در یک ارتباط عاشقانه قرار می گیرد و  سرانجام علاقه ی خود را ابراز می کند.

 

روش اثبات گرایانه:

زیبایی فوق العاده رنگها، محیط فانتزی، طراحی صحنه و دکوپاژ بدیع و کم این فیلم را بی نظیر کرده است. . در تمام فیلم رنگ قرمز و سبز به چشم می خورد.حتی لباس هایی که امیلی از آن ها استفاده می کند اکثرا با رنگ های روشن چون سبز و قرمز ترکیب می شوند.خانه ی امیلی نیز قرمز است.به کار بردن این رنگ های شاد و زیبا فیلم را از نظر جذابیت بصری خیره کننده می کند.

امیلی همچون فرشته ای وارد زندگی مردم می شود و از راههای جالب توجهی به آنها کمک می کند. در جایی امیلی به مرد نابینایی کمک می کند و او را از خیابان رد کرده و همه چیز را برای او توصیف می کند و او را به لذت بی حدی می رساند. زاویه ها و حرکات دوربین نیز قابل توجه هست .زوایای دوربین آنچنان سریع تغییر می کند که امکان پلک زدن هم به ببیننده داده نمی شود.موسیقی زیبای "پان تیر زن/در کنار بازی زیبای "آدری تاتو" (Audrey Tautou) در نقش"امیلی" و"ماتیو کاسویتز" (Mathieu Kassovitz)  در نقش" نینو" زیبایی فیلم را به نهایت رسانده است.

 

روش تفسیری:

اگرچه فیلم امیلی سراسر نور و صحنه های زیبا و مست کننده است اما موضوع داستان و نحوه پرداخت آن که حکایت از ارزش هایی همچون کمک به هم نوع و تلاش برای تغییر زندگی و بهبود شرایط خود است در مقبولیت فیلم بسیار موثر بوده است. امیلی که دوران کودکی را در تنهایی سپری کرده است با خارج شدن از خانه ی پدری و طرد وابستگی های دوران کودکیش وارد دنیای بزرگ تر ها شده است.او بایستی تجربه ی جدید ی برای خود رقم بزند .او در دنیای خیالی خود، در فیلم ها به جای کسانی  وارد می شود که می توانند مفید و مقبول جامعه باشند.انجام کار های نادر و خارق العاده همچون گشتن دنبال صاحب یک گنجینه ی دوران کودکی به خوبی نشان می دهد که امیلی قصد دارد ارتباط بین دنیای کودکی و بزرگسالی را همچنان حفظ کند(و یا انتقام جویی از همسایه درست مثل دوران کودکی).او معتقد است که امور ساده ای همچون پرتاب سنگ به داخل رودخانه می تواند بسیار خاطره انگیز و لذت بخش باشد و این لذت بردن از امور ساده تلاش برای حفظ دنیای ساده ی کودکی در بزرگسالی امیلی است.

 

روش انتقادی:

امیلی بزرگ شده است.او سعی می کند خواست و آرزو های بزرگ تر ها را شناسایی کند.در جریان تجربه ی امیلی عشق و ارتباط با جنس مخالف تجربه ای است که لازمه ی زندگی بزرگ سالان است.اگر چه در فیلم امیلی، تلاش امیلی برای کمک به اطرافیان یک امر خیرخواهانه تلقی می شود اما کوشش امیلی برای تحقق خود و خواست هایش در این جریان روشن می شود.امیلی به دنبال آن است که در جریان بزرگ شدن و استقلال خود  و کمک به دیگران به حقیقت دریابد که چگونه بایستی در این دنیای بزرگ تر ها زندگی کرد.بخش بزرگی از تفکر امیلی و تصور او از زندگی بزرگتر ها را رابطه ی جنسی آن ها تشکیل می دهد اما امیلی که هنوز نتوانسته وارد دنیای بزرگ تر ها شود با این رابطه کنار نیامده است.تجربه ی رابطه ی جنسی بین نینو و امیلی بر خواسته از یک بازی کودکانه است گویا حتی امیلی در این امر هیچ غریزه ذاتی در خود ندارد.امیلی کودکی  است که در ارتباط با دوست پسرش و جذب او یک بازی راه می اندازد. می توان گفت که امیلی بر خلاف آن چه در فیلم نمایش داده می شود هیچ امر خارق العاده ای انجام نمی دهد.امیلی کودکی است که در دنیای بزرگتر ها شیطنت می کند و همین کودک درون اوست که چون در کودکی از داشتن هر گونه تماس جسمی با پدر منع شده است هم اینک از برقراری رابطه ی جنسی با مردان هراس دارد.

مسئله دیگری که در فیلم امیلی قابل ذکر است این دید مردانه است که زنان تنهای بی همسر(یا دوست پسر) ،در این فیلم مریض پرخاشگر و فاقد اعتماد به نفس به نظر می آیند،و امیلی اگر اینگونه نیست به این دلیل است که هنوز وارد دنیای زنان بزرگ سال نشده است.با توجه یک مرد و یا با قرار گرفتن در کنار یک مرد و یا حتی با روشن شدن جریان یک نامه قدیمی مبتنی بر عشق همسر ،یک زن نیرو و هیجانی وافر برای ادامه زندگی پیدا می کند.و امیلی هم که به ناچار دیگر بزرگ شده است سعی می کند  لااقل با کسی قرار گیرد که او نیز همچون خودش به ناچار بزرگ می شود.

امیلی خود را در صفحه تلویزیون می گذارد او در دنیای خیالی تلویزیون غرق می شود و با همذات پنداری با نقش های تلویزیونی به دنبال هویت جدید خود می گردد.آن چه می توان گفت این است که این فیلم می تواند مخاطب خود را ترغیب کند تا از دنیای واقعی و واقعیات همچون امیلی خارج شده با امیلی همذات پنداری کند و هم چون امیلی شاد شده ،بخندد و در دنیای خیالی  عاشق شود و خود نیز به دنبال عشق برود.

 

روش پسا مدرنی:

امیلی می تواند یک فیلم مرد سالارانه باشد از آن رو که زنان آسایش  شادی و رفاهشان را از در کنار یک مرد  به دست می آورند.می توان امیلی را بر اساس افکار فمنیستی نیز بررسی کرد.اینکه زنان می توانند برای انتخاب مردان تلاش بکنند و حتی مسیر و چگونگی عشق ورزی را نیز مشخص کنند.اگر چه امیلی می تواند یک فیلم کمدی به چشم آید اما گاه تا مرز یک تراژدی نیز پیش می رود.بسته به اینکه با په نوع دیدی به فیلم امیلی نگاه شود می توان به جنبه ای از آن پی برد،امیلی یک فیلم انسانی  است و به اندازه ی انسان هایی که آن را تماشا می کنند می توان به درک صحیحی از آن نایل شد.

 

 

منابع

. http://shabestan.wordpress.com/

/

 

http://www.imdb.com/title/tt0211915/

 

http://chapine.blogspot.com/2006/11/blog-post_24.htmlا

 

http://movies.zertinet.com/movie.php?id=45

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط رقیه محمدی در دوشنبه 19 فروردین1387 و ساعت 19:1 |